Dit weekend was er weer een Ruby en Rails conferentie in Amsterdam. Nieuw dit jaar was de toevoeging van een tweede dag. De presentaties van zaterdag waren wat meer hands-on dan de wat theoretischere presentaties op vrijdag. Ik kon echter niet bij deze presentaties zijn, want mijn waarde collega Marcel en ik deden mee aan de Rumble. Een programmeercompetitie om binnen een paar uur een applicatie neer te zetten.

Op vrijdag presenteerde Jonathan Weiss over beveiliging van Ruby applicaties. De opdracht van de Rumble haakte daar charmant op in. Ons werd opgedragen iets te schrijven waarmee we de dependencies van Ruby applicaties konden zien en daar op de één of andere manier meer informatie uit te halen. Je kan dan denken aan het krijgen van updates over gems of meer informatie uit blogs. Er was gekozen voor een wat vrijere opdracht om de creativieit te bevorderen. Maar helaas, zet een tiental programmeurs (5 teams) in een hok en ze komen toch allen met een vergelijkbare oplossing: een commandline tool dat de gems of plugins opnoemt en controleert op nieuwe versies. Drie van de vijf teams probeerden er nog wat extra’s mee te doen door deze lijst naar een externe service te sturen. Ons idee was het door te sturen naar Webistrano. Webistrano is een tool waarmee je een applicatie met een druk op de knop kunt uitrollen. Als Webistrano bij kan houden wanneer er updates voor dependencies zijn, scheelt dit een stap in ons deploymentproces. Het lukte niet om dit af te krijgen, maar het is zeker iets waar we op korte termijn meer mee gaan doen.

(Foto van Chiel Wester)

Zo’n dag aan een tafeltje zitten, op een houten stoeltje met je laptop voor je, doet je realiseren hoe belangrijk een goede werkomgeving is. Een goede stoel, ontspannen kunnen zitten, een prettig toetsenbord, allemaal onmisbare zaken voor een productieve dag. Een te strakke deadline is ook desastreus voor goed gedrag. Elke kleine tegenslag wordt een bron van ellende. Ik was aan het eind van de dag niet meer te genieten. Je komt dan in een neerwaartste spiraal terecht. Van de kleine tegenslag raak je geïrriteerd zodat je je niet duidelijk kan focussen. Door deze irritatie maak je slordige fouten waardoor het langer duurt om het probleem op te lossen. Je realiseert je vervolgens dat je er langer over doet dan normaal en dat versterkt het proces. Ik vind het fantastisch om te programmeren in Ruby, zeker als het wat meer spelen met de taal is, maar dit zijn niet de omstandigheden waarin ik dat wil doen.

Ondanks dat ik op het laatst wat chagrijnig was, was het een gezellige en leerzame dag. Er is een basis gelegd voor een aantal interessante projecten m.b.t. dependency management voor Ruby projecten. Andere teams hebben opgegeven hun resultaat ook verder te gaan ontwikkelen. We hebben een hoop van elkaar mogen leren en geleerd dat de omstandigheden waarin je werkt minstens zo belangrijk zijn als het type werk of opdracht dat je doet.

Oh, de uitslag? We werden op twee manieren beoordeeld, het publiek kon stemmen via Twitter en de kwaliteit van code werd beoordeeld door een jury. De jury bestond uit de aanwezige Ruby Rocksterren, Yehuda Katz en Jonathan Weiss. We waren tweede bij de stemmen van het publiek. De jury maakte alleen de nummer 1 bekend, en dat waren we niet. Helaas dus geen kaartjes voor de volgende RailsConf in de Verenigde Staten. Hartelijk gefeliciteerd aan het team van Kabisa. En ook aan de rest, waardige en gezellige tegenstanders. In de Ruby community bevinden we ons in goed gezelschap.

Meer informatie over de Rumble vind je op 2009.rubyenrails.nl.