Het was alweer een lange tijd geleden dat ik op een Mac mijn werk deed. Het was tijdens mijn studie, toen ik erop kickte om zoveel mogelijk OS’en op mijn computers te proppen. Ook mijn witte iBook dual USB moest eraan geloven! Toen ik recentelijk voor de keuze stond om een nieuwe Dell te nemen, of een MacBook Pro, begon het eigenlijk wel weer te kriebelen bij mij. Terug naar OSX; ik zag het al helemaal zitten! Echter, een groot verschil: tegenwoordig ben ik meer werkzaam als softwaretester, en de standaarden vereisen primair testen onder IE6. IE7 en IE8 mogen ook niet vergeten worden! Een kleine uitdaging, om mijn goed-lopende Windows configuratie over te zetten en net zo goed te kunnen laten draaien onder OSX! Ik had er alle vertrouwen in, maar wist nog niet zeker of het echt zou lukken. Hier mijn ervaringen…..

Bij het kiezen voor een Mac als primaire werkmachine komt er al gelijk iets om de hoek kijken: Windows. Vooral testers kunnen eigenlijk niet zonder, omdat IE nog steeds als grote speler in de markt staat. Veel applicaties worden met IE als uitgangspunt gebouwd, waarvan nog een groot aantal specifiek voor IE6. Als Mac gebruiker kun je er dan gewoon niet omheen: virtual machines. Onder mijn oude Windows configuratie had ik al een paar virtual machines, waaronder een speciale met IE6 en een specifieke Java versie. Ik was van plan om OSX als primair OS te gebruiken. Voor mij was het het makkelijkst om een volledige image van mijn oude harde schijf (onder Windows) te laten trekken. Dit gezien het feit dat alles wat momenteel goed draaide onder de huidige configuratie gewoon overgezet kon worden. Hierdoor zou ik ook minder tijd kwijt zijn aan het configureren en installeren van andere applicaties die ik ook nog gebruikte.

De keuze: Parallels of VMware Fusion?
Het eerste dilemma waar ik voor stond was de keuze tussen Parallels Desktop of VMware Fusion. Naast tester ben ik ook vormgever, en mijn eis was dat een aantal creatieve applicaties met dure licentie (die ik nog onder Windows had draaien) nog op redelijke snelheid te gebruiken zouden zijn. Mijn tweede eis was dat ik een exacte 1 op 1 kopie wilde hebben, zonder dat de host applicatie er zelf aan zou gaan rommelen.

Tegenwoordig ondersteunen de Intel Macs ook native Windows booting via Boot Camp. Deze optie vereist dat er een aparte (fysieke) partitie op de schijf wordt gemaakt, die alleen via Boot Camp te benaderen is. Daarnaast wordt de inhoud van de Mac partitie niet met deze (geïsoleerde) partitie gedeeld; een aparte partitie zou dan gemaakt moeten worden waarvan beide OS’en gebruik zouden maken. Niet erg handig, want deze partities zijn niet flexibel te resizen en ik wilde gewoon beide OS’en tegelijkertijd kunnen gebruiken. Ik had enkel ervaring met VMware omgevingen (onder Windows), maar tóch was mijn oog op Parallels gevallen, na vele positieve productreviews en benchmarks gelezen te hebben op Internet.

Imaging
De eerste stap was het imagen van mijn oude harde schijf. Dit kan met de meegeleverde applicatie Parallels Transporter, die in principe alle data overzet en er vervolgens een Parallels image van maakt. Opmerkelijk genoeg moet deze tool ook op de Windows bronmachine worden gestart, en niet vanaf de prompt (buiten de Windows sessie)! Er zijn een aantal opties voor het overzetten / imagen van een harde schijf, waaronder met of zonder compressie. De eerste keus was via de optie met compressie. In de praktijk ging dit echter helaas erg langzaam; na meer dan 12 uur ratelen was er nog maar 8 Gig overgezet, terwijl beide laptops aan een 1 Gigabit verbinding hingen. Direct naar een externe harde schijf imagen (zonder compressie en met voldoende schijfruimte) ging in ieder geval sneller; na een uur of 2,5 was het imagen van een volledige schijf van 160 Gig (waarvan 80G in gebruik) voltooid!

Na afronding van het imaging proces kan de nieuwe image in Parallels Desktop op de Mac worden geïmporteerd. De image wordt automatisch geconfigureerd, en Parallels Tools worden geïnstalleerd. Iets wat meteen opvalt is dat Windows (en vele andere applicaties) opnieuw moeten worden geactiveerd, in verband met dat er andere hardware wordt gedetecteerd (lees: geëmuleerd). Dit geldt overigens ook voor verschillende andere applicaties met een licentie, die al binnen Windows geïnstalleerd waren. Alles kan moeiteloos zonder problemen opnieuw worden geactiveerd.

Venster modi
Parallels kent een aantal modi, namelijk: Windowed, Coherence, Full screen en Modality. Windowed en Coherence kennen geen Windows desktop, en zorgen ervoor dat applicaties netjes met OSX worden geïntegreerd. Wat meteen opvalt is dat applicaties meteen in de dock, programmawisseling en menubar worden getoond. Dit is uiteraard helemaal naar eigen smaak in te stellen. Voor een wat meer traditionelere approach kan worden gekozen voor de Full screen en Modality modi. De laatste toont niet alleen de Windows desktop, maar schaalt ook de hele desktop mee met de gekozen resolutie. Hierdoor blijven vensters netjes in hetzelfde formaat, en staan de desktop icons ook niet telkens op de verkeerde plek bij het switchen naar bijvoorbeeld een kleinere monitor.

Mappings
Een andere belangrijke optie is het mappen van folders (“Shared profiles”). Standaard wordt de inhoud van Mijn documenten niet weergegeven, en dat kan in eerste instantie even schrikken zijn! Alle bestanden zijn uiteraard nog wel gewoon in de image te vinden (onder C:\Documents and Settings\[gebruikersnaam]\My Documents). Bij gebruik van een volledig ge’image’de Windows omgeving, is het niet bijster handig om telkens handmatig naar deze directory te moeten navigeren. Dit is gelukkig met één muisklik te verhelpen in de Parallels instellingen van de machine, waarna de mapping (na opnieuw inloggen) wèl goed staat. In geval van een verse installatie, kan het juist handig zijn dat de standaard Windows document-mappen gekoppeld zijn aan die van OSX.

Tabletten
Een minpunt is de herkenning van tabletten en hun stylus, of beter gezegd: het gebrek aan. Alhoewel er ondersteuning is voor muis synchronisatie, werkt de drukgevoeligheid überhaupt niet. Tevens kan het voorkomen dat de mouse input in de war raakt. Dit is vooral van toepassing op de Full screen en Modality modi. Wanneer dat gebeurt, voldoet het herinstalleren van de Parallels Tools, maar erg handig is het niet. Het is sowieso niet mogelijk om met een tablet een fatsoenlijk lijntje te trekken in een grafische applicatie die in een guest VM draait, omdat Windows dan geen benul meer heeft van waar de cursor zich bevindt.

VirtualBox
Zoals velen inmiddels wel weten, heeft Microsoft voor testers speciaal IE test .vhd’s ter beschikking gesteld: http://www.microsoft.com/downloads/details.aspx?displaylang=en&FamilyID=21eabb90-958f-4b64-b5f1-73d0a413c8ef. Virtual PC is niet gratis voor de Mac en wordt al een geruim aantal jaren niet meer bijgewerkt / ondersteund. Om binnen een geëmuleerde Windows omgeving Virtual PC met daarin weer virtuele omgevingen te draaien, is helemaal een no-go! Parallels kan enkel zijn eigen Parallels VM images openen. Gezien er een expire date op deze .vhd’s zit, maak ik liever geen dubbele converteerslag naar een Parallels image. Als alternatief hiervoor gebruik ik VirtualBox (http://www.virtualbox.org/).

VirtualBox kan .vhd’s direct inlezen, echter er is wel een ander probleem. Als er twee MS IE test .vhd’s toegevoegd moeten worden (bijv. eentje met IE7 en een andere met IE8), valt de applicatie over een duplicate UUID (Universally Unique Identifier). Dit komt omdat alle .vhd images van Microsoft dezelfde identifier hebben. Om dit probleem te omzeilen, dienen alle overige MS IE test images (die naast de primair toegevoegde .vhd draaien) geconverteerd te worden naar native VirtualBox image format (.vdi). Links naar tutorials die dit proces in heldere stappen uitleggen, zijn hier te vinden: http://forums.virtualbox.org/viewtopic.php?f=7&t=14976. Op deze manier heb ik naast mijn twee Parallels images ook nog twee aparte IE7 en IE8 VM’s draaien, maar dan onder VirtualBox.

Let op: Ervaring leert dat het runnen van een of meer Parallels images en VirtualBox images tegelijkertijd kan leiden tot wat onder OSX kan worden gezien als een BSOD (“Blue Screen of Death”), maar dan ‘netter’ (“You need to restart your computer”, in een mooie transparante overlay). Dit komt hoogstwaarschijnlijk doordat de processor niet meer snapt naar welk (virtueel) proces moet worden geschreven. Om dit te voorkomen raad ik aan VirtualBox en Parallels images nooit direct naast elkaar te runnen. Ik heb nog niet uitgezocht of dit kwaad kan als een Parallels image wordt gepauzeerd. Logischerwijs zou dat geen problemen op moeten leveren, omdat (directe) toegang tot de virtuele harde schijf ook wordt ontnomen tijdens het pauzeren.

Conclusie
Over het algemeen heb ik zeer positieve ervaringen met de overstap voor werk naar OSX. Ik had niet gedacht dat mijn werkzaamheden nog steeds zo soepel zouden verlopen in een niet-native Windows omgeving! Twee Windows XP instanties (één Professional, één Home) draaien moeiteloos tegelijkertijd naast elkaar in Parallels. Ook VirtualBox is zeer aangenaam in het gebruik. Wat mij betreft hoeven testers dus niet puur gebonden te zijn aan Windows als primair OS.

Uiteraard is het logisch dat virtuele guest OS’en nooit op volledige snelheid zullen lopen, ook niet met gebruik van Windowed en Coherence modi wat Parallels betreft. Dit is met name van belang indien er zware applicaties binnen het guest OS draaien. Voor creatieve applicaties zoals Photoshop kan er beter een native OSX licentie worden aangeschaft. Wellicht overbodig om te vermelden, maar toch bij deze: indien er native OSX versies beschikbaar zijn, deze altijd installeren in plaats van een VM vol te gooien met Windows apps.

Voor gebruikers die wèl Windows op native snelheid willen hebben, wordt aangeraden om een Boot Camp partitie aan te maken. Parallels kan tegenwoordig ook vanaf een Boot Camp partitie booten, maar dit is lang niet zo flexibel in gebruik als met een virtual disk image. Dit is met name de meest logische keuze van Windows gebruikers die geen OSX willen gebruiken of Windows als hun primaire OS zien, maar toch een mooie Mac willen hebben ….. en dat is iets wat ik een ieder absoluut aan kan raden!

Uiteindelijk ben ik weer terug bij af met mijn Mac, maar dan op professioneel vlak èn primair onder OSX. Ditmaal geen native Gentoo PPC installatie met daarin een Mac emulator, maar een OSX installatie met daaronder een handjevol VM’s. Ik kan niet anders concluderen dan dat het bloed weer kruipt waar het niet gaan kan; er kan makkelijk nog een virtueel Linux omgevingkje bij …… gewoon, voor de lol!